18.3.08

Ut på tur

Eg reiser til Kina i morgo tidleg.
Om de vil kan de lesa meir om kva eg føretek meg der på reisebloggen min.

Eg skriv postane Randi og Minneapolise fekk bestemma når eg kjem tilbake:)

8.3.08

Filmar du bør ha sett, 8. mars edition

Alle bør sjå siste episode i sesong 7 av "Buffy, the vampire slayer".
Den inneheld ein fantastisk sekvens der alle undertrykte kvinner byrjar å stå opp for seg sjølve. Som feminist kan ein jo verta rørt til tårene av slikt.

5.3.08

Not ready to make nice

Det hender folk prøver å fortelja meg korleis eg skal leva livet mitt. Kva eg bør prioritera, kva eg bør meina, korleis eg bør kle meg, snakka og oppføra meg. Kva kampar eg skal kjempa. Fordi eg er feminist.

Det hender folk meinar at eg burde snakka litt mindre om sex. At eg ikkje burde driva å masa om likestilling i noreg, for det er jo så mykje verre i somalia, må vita. At eg burde ha litt lenger skjørt. At eg burde eller ikkje burde barbera leggane mine. At eg berre burde godta at kvinner og menn vert famstilte gjennomgåande som motsetningar i media, for hadde det ikkje vorte keisamt om alle var like?

Vel, gjett kva. Ingen har rett til å fortelja meg korleis eg skal leva livet mitt. Eg er ikkje feminist for å vera snill, inkluderande eller visa omsorg for dei stakkars kvinnene i afrika.

Eg er feminist fordi eg må. Det er tvingande nødvendig for meg. For at eg skal kunna leva livet mitt slik eg vil. Fordi eg, på grunn av kjønnet mitt, ikkje har same mogelegheitar som menn. Og det er ikkje haldbart. For meg.

Å vera feminist er ikkje ei løna stilling. Eg er ikkje tilsett av nokon som kan bestemma korleis eg bør prioritera. Eg prioriterar på bakgrunn av kva eg, eg ja, syns er viktig. For meg.

Det er alltid nokon som har det verre. Det tyder ikkje at dei andre kampane ikkje er viktige. Å oversjå eigne behov til fordel for å hjelpa andre er sjeldan lurt. Faktisk er det ein av dei mindre konstruktive eigenskapane i den tradisjonelle kvinnerolla. Å vera sjølvutslettande. Eg trur at å tre inn i den tradisjonelle kvinnerolla ville ha begrensa meg så mykje at eg ikkje ville ha vore i stand til å arbeida med og for kvinners rettar globalt.

Så ikkje kom og fortel meg kva eg burde gjera, kva eg burde sei, meina og kjempa for. Kva eg skal bruka mi tid og mine krefter på. For det er det faktisk eg som bestemmer.

"I’m not ready to make nice
I’m not ready to back down
I’m still mad as hell and I don’t have time to go 'round and 'round and 'round"



Og eg lurar på, desse som dukkar opp ei gong i blant og er sure fordi eg snakkar om sex når eg kunne ha snakka om omskorne damer i somalia, når gjorde dei sist noko for å hjelpa omskorne damer i somalia? Eg berre lurar...
Det hadde nok vore meir effektivt om dei engasjerte seg sjølve i staden for å kjefta på meg for at eg brukar kreftene mine på "feil" ting. Just sayin'.

Overskrift og sitat henta frå "Not ready to make nice" av Dixie Chicks. Ja, eg veit kva den eigentleg handlar om.

1.3.08

Jenta i den grøne kjolen

Eg la to fingrar på kragebeinet hennar. Huda var varm og mjuk. Eg lot handa følgja kragebeinet ned mot midten. Ho låg heilt stille med augene lukka medan eg førte fingrane lenger ned, mot den venstre puppen. Laga ein liten sirkel rundt brystvorta før dei strauk over den perfekt boga underpuppen.

Ho sukka svakt idet du kyssa ho på innsida av kneet. Den sjokoladebrune huda di stod i kontrast til hennar kvite, nesten gjennomsiktige. Eg kunne kjenna at kroppen hennar spente seg under handa mi då du fortsette oppovert låret, med små, lette kyss.

***

I det eg ringte på døra byrja det å snø. Store, kvite flak. Eg hutra. Håpa at nokon skulle opna den gule døra snart. Lurte på om ho var på festen. Du hadde sagt ho skulle koma.

***

Ho klynka svakt då du kom til toppen av låret. Du løfta hovudet og såg på meg. Smilte. Eg lente meg fram og kyssa deg. Kjende smaken av både deg og ho samtidig. Beit deg lett i underleppa. Du sat heilt stille ein liten augenblink, så kyssa du meg hardt. Saug med til deg, før du sleppte meg og lente deg ned igjen til henne.

***

Eg la kåpa mi i ein krok som ikkje var altfor full av jakker frå før av. Golvet var fullt av sko, eg hadde nesten vrikka ankelen då eg kom til å trakka på eit par grøne conversesko som låg rett innanfor døra.
Du hadde smilt då du opna for meg, gove meg eit kyss på kinnet. Sagt at, ja, ho var her. Ho sat i stova og snakka med folk. Ho hadde visst på seg ein grøn kjole som verkeleg framheva det raude håret og den kvite huda hennar.

***

Eg tok den eine puppen hennar i handa mi, strauk over den. Så kyssa eg den andre. Lot tunga gå i sirklar rundt bryustvorta. Sirklar som vart mindre og mindre, før dei var så så små at det ikkje gjekk an å laga sirklar meir.

***

Ho var verkeleg vakker i den grøne kjolen. Eg sette meg ned ved sida av ho. Ho smilte litt sjenert og såg vekk. Svara berre kort då eg sa hei til ho.
Det var stille ei lita stund.
Det rykte litt i kroppen hennar, som om ho ville snu seg mot meg men ikkje gjorde det. Eg la ei hand på skuldera hennar og spurde om det var noko. Ho snudde seg mot meg, såg rett på meg med dei store, grøne augene sine og sa at me måtte snakka, kunne me gå ut på kjøkenet?

***

Ho gispa og skar ei grimase då det gjekk for ho. Det gjekk bølgjer gjennom kroppen hennar. Eg elska å sjå på ho når det gjekk for ho. Sjå korleis ho gav seg over til følelsane. Korleis ho gav slepp på all kontroll.
Ho strekte armane ned og løfta vekk hovudet ditt. Eg lente meg fram og lot leppene mine møta hennar. Du dytta meg vekk og kyssa ho før du snudde deg og kyssa meg og.

***

Ho såg seg litt hjelpelaust rundt. Som om orda ho prøvde å finna låg skjulte i ei hylle bak koppar og fat.
Du gjekk forbi ute i gangen og fekk auga på oss. Du sa nokre orde til dei du snakka med der ute før du kom inn til oss og la ei hand rundt livet mitt. Du såg spørjande frå meg til ho. Eg trekte på skuldrene.

Ho svalde eit par gonger og blunka fort. Trekte pusten.
-Eg må seia noko. Sa ho.
-Eg kan ikkje ha sex med dykk meir. Ho såg på deg. -Eg trur eg er forelska i deg, og... ho beit seg i underleppa. -og eg greier ikkje at me liksom skal vera alle saman. -At alle liksom skal ha akkurat det same forhaldet og dei same følelsane for alle.
-Eg berre greier ikkje.
-Unnskuld.

Ho såg frå deg til meg og tilbake igjen, så pusta ho djupt og retta seg opp.
-Så, ser dykk seinare då...

Labels: ,

Svar konkuranse

Sitatet "Slik sett synes faget å ha gått inn på informasjonssamfunnet sine premissar der kravet lett blir at alt skal med og ingenting forkstast." er henta frå "Musikk i bruk" av Magne Espeland frå 1992 og handlar om musikkfaget på 70- og 80-talet.

Esquil, Randi og Minneapolise var like nære med sine svar og får difor alle lov til å velja tema og sjanger for ein post eg skal skriva. Eg vil skriva postane i løpet av dei tre neste vekene. Tema og sjanger kan de skriva i ein kommentar.